Προσωπικός Δρόμος
Ο προσωπικός μας ‘δρόμος’
είναι κατεξοχήν
μοναχικός.
— Σοφία Χατζηδημητρίου
Ο προσωπικός μας ‘δρόμος’
είναι κατεξοχήν
μοναχικός.
— Σοφία Χατζηδημητρίου
Η ελευθερία που δεν γνωρίζει από προσωπικό φραγμό δεν είναι ελευθερία. — Σοφία Χατζηδημητρίου Φωτογραφία από την Ποιητική Συλλογή, ‘Άγνωστοι Αγαπημένοι’, Εκδόσεις Μελάνι
Η απουσία γράφει τις πιο έντονες αναμνήσεις. — Σοφία Χατζηδημητρίου
Η μακροβιότητα μιας σχέσης εξαρτάται κατά πολύ από το αν δύο άνθρωποι ζουν μέσα στο ίδιο όνειρο. Συχνά βέβαια, οι σχέσεις μακροημερεύουν ακριβώς επειδή οι δύο αυτοί άνθρωποι ζουν μέσα στον ίδιο εφιάλτη. Σε αυτήν την περίπτωση, η ελπίδα είναι έστω κάποιος απ’ τους δύο να ξυπνήσει, από όποιον βαθμό οδύνης κι αν συνοδεύεται αυτό….
“Η αγάπη στην πράξη είναι ένα σκληρό και τρομακτικό πράγμα συγκριτικά με την αγάπη στα όνειρα”. –- Fyodor Dostoyevsky, The Brothers Karamazov
Ο επηρμένος άνθρωπος συγκαλύπτει τα αφόρητα κενά του, το αίσθημα της ντροπής για τον εαυτόν του και τα βαθιά, ασυνείδητα συμπλέγματα ανεπάρκειας και κατωτερότητας που φέρει, τοποθετώντας τα στους άλλους, μέσω της υπεροψίας του και της ψευδαίσθησής του ότι υπερέχει, κατά πολύ, έναντι των άλλων. Ασκεί αμείλικτη και, συχνά, ανάρμοστη και απρόσκλητη κριτική σε αυτούς…
Στην ηρεμία φωτίζεται και το πυκνότερο σκοτάδι γιατί λαμποκοπά και το ελάχιστο φως μέσα μας. — Σοφία Χατζηδημητρίου Photo: Σοφία Χατζηδημητρίου για την PhotoCure