Προσωπικός Δρόμος
Ο προσωπικός μας ‘δρόμος’
είναι κατεξοχήν
μοναχικός.
— Σοφία Χατζηδημητρίου
Ο προσωπικός μας ‘δρόμος’
είναι κατεξοχήν
μοναχικός.
— Σοφία Χατζηδημητρίου
Κουβαλάμε, μέσα μας, όχι μόνο την πρώιμη αλλά και την προγονική μας ιστορία. Αν και το ξεκλείδωμα αυτής είναι συχνά επώδυνο, ταυτόχρονα είναι και συναρπαστικό, γιατί μας προσφέρει την ευκαιρία της πνευματικής και ψυχικής μας εξέλιξης, αλλά και μας δείχνει το πώς όλοι συνδεόμαστε στο συλλογικό ασυνείδητο. — Σοφία Χατζηδημητρίου
Ο άνθρωπος φθάνει συνήθως σε βαθύ αδιέξοδο πριν να ζητήσει βοήθεια για την ψυχή του. Πίσω από αυτόν τον δισταγμό μπορεί να κρύβονται μια βαθιά αίσθηση ντροπής, μια φαντασίωση παντοδυναμίας, η άρνηση του προβλήματος και, όσο οξύμωρο κι αν ακούγεται, ο φόβος της ανατροπής γνώριμων (αν)ισορροπιών, παρά το γεγονός ότι αυτές μπορεί να είναι εξαιρετικά…
Ο ανθρώπινος πόνος είναι μη συγκρίσιμος. Όλοι θα δοκιμαστούμε στο έπακρο του μέτρου μας, κατά την διάρκεια της ζωής μας. Η σύγκριση δεν έχει νόημα• νόημα έχουν ο σεβασμός, η συμπόνια και η αγάπη. — Σοφία Χατζηδημητρίου Collage: ‘Babel’, Alejandro González Iñárritu (2006)
Και ο πιο ισχυρός εξαρτάται πάντοτε από ένα σύστημα. — Σοφία Χατζηδημητρίου
Όπως ο καλλιτέχνης μπορεί να γίνει δέκτης και αγωγός μιας δημιουργίας σαφώς μεγαλύτερης του εαυτού του, η οποία έχει την δική της ξεχωριστή Ζωή, έτσι και οι απλοί άνθρωποι• κάτω από την πνοή και επίσκεψη της Αγάπης μπορεί να δημιουργήσουν στιγμές σαφώς μεγαλύτερες των ιδίων, ως προσώπων, οι οποίες ανήκουν στο υπερβατικό και ξεπερνούν το…
Το Φως ελκύει το σκοτάδι προκειμένου να το καταδείξει και να απελευθερώσει τον άνθρωπο από αυτό. Τούτη σπανίως είναι μια ανώδυνη διαδικασία. Εντούτοις, παραμένει η πιο ωφέλιμη για την Ψυχή. — Σοφία Χατζηδημητρίου Photo: Σοφία Χατζηδημητρίου για την PhotoCure