Πληγές

Ελλείψει τρυφερότητας ο έρωτας πάσχει.   — Σοφία Χατζηδημητρίου    

Το Φως ελκύει το σκοτάδι προκειμένου να το καταδείξει και να απελευθερώσει τον άνθρωπο από αυτό. Τούτη σπανίως είναι μια ανώδυνη διαδικασία. Εντούτοις, παραμένει η πιο ωφέλιμη για την Ψυχή. — Σοφία Χατζηδημητρίου Photo: Σοφία Χατζηδημητρίου για την PhotoCure

Η απώλεια είναι εγγενές συστατικό της ίδιας της ζωής μας• ακόμη και στα μικρά διαλείμματα του έρωτα εκείνη παραμονεύει. Αυτός, δε, που την αποδέχεται με ανοιχτότητα θα ζήσει, εκ των πραγμάτων, τις πιο βαθιές συγκινήσεις.   — Σοφία Χατζηδημητρίου    

Ο επηρμένος άνθρωπος συγκαλύπτει τα αφόρητα κενά του, το αίσθημα της ντροπής για τον εαυτόν του και τα βαθιά, ασυνείδητα συμπλέγματα ανεπάρκειας και κατωτερότητας που φέρει, τοποθετώντας τα στους άλλους, μέσω της υπεροψίας του και της ψευδαίσθησής του ότι υπερέχει, κατά πολύ, έναντι των άλλων. Ασκεί αμείλικτη και, συχνά, ανάρμοστη και απρόσκλητη κριτική σε αυτούς…

Η Αλήθεια ποτέ δεν παγιδεύεται από τα δικά μας καμώματα (σπίτια, συρματοπλέγματα, εσωτερικά και εξωτερικά), ούτε, βέβαια, και από τις παροδικές καταιγίδες.   — Σοφία Χατζηδημητρίου Photo: Αλέξανδρος Χριστοδουλόπουλος για την PhotoCure  

Κουβαλάμε, μέσα μας, όχι μόνο την πρώιμη αλλά και την προγονική μας ιστορία. Αν και το ξεκλείδωμα αυτής είναι συχνά επώδυνο, ταυτόχρονα είναι και συναρπαστικό, γιατί μας προσφέρει την ευκαιρία της πνευματικής και ψυχικής μας εξέλιξης, αλλά και μας δείχνει το πώς όλοι συνδεόμαστε στο συλλογικό ασυνείδητο.   — Σοφία Χατζηδημητρίου