Τρυφερότητα

Εκείνος που πορεύεται με το ψέμα αποστερεί από τον εαυτό του την δυνατότητα να μετέχει στην Αλήθεια στη Σχέση και στην Αγάπη.   — Σοφία Χατζηδημητρίου    

Πιθανά δεν υπάρχει φαινόμενο που να εμπεριέχει τόσο βαθιά καταστροφικό συναίσθημα όσο αυτό της ‘ηθικής αυτοδικαίωσης’, η οποία επιτρέπει την εκτόνωση του φθόνου και του μίσους, με προκάλυμμα το προσωπείο της αρετής. — Erich Fromm, Man for Himself: An Inquiry into the Psychology of Ethics    

Ο άνθρωπος φθάνει συνήθως σε βαθύ αδιέξοδο πριν να ζητήσει βοήθεια για την ψυχή του. Πίσω από αυτόν τον δισταγμό μπορεί να κρύβονται μια βαθιά αίσθηση ντροπής, μια φαντασίωση παντοδυναμίας, η άρνηση του προβλήματος και, όσο οξύμωρο κι αν ακούγεται, ο φόβος της ανατροπής γνώριμων (αν)ισορροπιών, παρά το γεγονός ότι αυτές μπορεί να είναι εξαιρετικά…

Το σύμπτωμα είναι μία συνθήκη η οποία μας συνέχει• μια κόλλα, συνεκτική ουσία, που μας κρατά από το να γίνουμε χίλια κομμάτια στην συνήθη, γνώριμη και οικεία, πτωτική μας πορεία. Δύσκολα το εγκαταλείπουμε και ευκολότερα το τροποποιούμε• σπάνια, δε, πράττουμε κάτι εξ’ αυτών συνειδητά. Ενόσω το να αφεθούμε με πίστη και τόλμη στην ελεύθερη πτώση…

Η απουσία γράφει τις πιο έντονες αναμνήσεις.   — Σοφία Χατζηδημητρίου    

Τον έρωτα, για να τον αξιοποιήσει κανείς, πρέπει να τον υποφέρει εκουσίως. Δηλαδή, να τον επιλέγει συνειδητά και ελεύθερα, όχι μόνον γνωρίζοντας, αλλά και επιτρέποντας, την συχνά αβάσταχτη μεταμορφωτική του δύναμη.   — Σοφία Χατζηδημητρίου