Ο επηρμένος άνθρωπος συγκαλύπτει τα αφόρητα κενά του, το αίσθημα της ντροπής για τον εαυτόν του και τα βαθιά, ασυνείδητα συμπλέγματα ανεπάρκειας και κατωτερότητας που φέρει, τοποθετώντας τα στους άλλους, μέσω της υπεροψίας του και της ψευδαίσθησής του ότι υπερέχει, κατά πολύ, έναντι των άλλων. Ασκεί αμείλικτη και, συχνά, ανάρμοστη και απρόσκλητη κριτική σε αυτούς…
Μέσα από μια κοινή ανθρώπινη εμπλοκή, ένα τραύμα, έναν αποχωρισμό ή ένα βίαιο επεισόδιο, ο καθένας από τους εμπλεκόμενους έχει να διανύσει τον δικό του, προσωπικό, δρόμο για την αλήθεια και την επανόρθωση. — Σοφία Χατζηδημητρίου
Για να είναι μια σχέση ισορροπημένη, πρέπει κανείς να γνωρίζει καλά και να αποδέχεται, σε βάθος ότι, όσο ομοιάζει, άλλο τόσο και ταυτόχρονα διαφέρει από τον Άλλον. — Σοφία Χατζηδημητρίου
Ο άνθρωπος φθάνει συνήθως σε βαθύ αδιέξοδο πριν να ζητήσει βοήθεια για την ψυχή του. Πίσω από αυτόν τον δισταγμό μπορεί να κρύβονται μια βαθιά αίσθηση ντροπής, μια φαντασίωση παντοδυναμίας, η άρνηση του προβλήματος και, όσο οξύμωρο κι αν ακούγεται, ο φόβος της ανατροπής γνώριμων (αν)ισορροπιών, παρά το γεγονός ότι αυτές μπορεί να είναι εξαιρετικά…
