Η μακροβιότητα μιας σχέσης εξαρτάται κατά πολύ από το αν δύο άνθρωποι ζουν μέσα στο ίδιο όνειρο. Συχνά βέβαια, οι σχέσεις μακροημερεύουν ακριβώς επειδή οι δύο αυτοί άνθρωποι ζουν μέσα στον ίδιο εφιάλτη. Σε αυτήν την περίπτωση, η ελπίδα είναι έστω κάποιος απ’ τους δύο να ξυπνήσει, από όποιον βαθμό οδύνης κι αν συνοδεύεται αυτό.
— Σοφία Χατζηδημητρίου
Μέσα από μια κοινή ανθρώπινη εμπλοκή, ένα τραύμα, έναν αποχωρισμό ή ένα βίαιο επεισόδιο, ο καθένας από τους εμπλεκόμενους έχει να διανύσει τον δικό του, προσωπικό, δρόμο για την αλήθεια και την επανόρθωση. — Σοφία Χατζηδημητρίου
Ο ανθρώπινος πόνος είναι μη συγκρίσιμος. Όλοι θα δοκιμαστούμε στο έπακρο του μέτρου μας, κατά την διάρκεια της ζωής μας. Η σύγκριση δεν έχει νόημα• νόημα έχουν ο σεβασμός, η συμπόνια και η αγάπη. — Σοφία Χατζηδημητρίου Collage: ‘Babel’, Alejandro González Iñárritu (2006)
Ο επηρμένος άνθρωπος συγκαλύπτει τα αφόρητα κενά του, το αίσθημα της ντροπής για τον εαυτόν του και τα βαθιά, ασυνείδητα συμπλέγματα ανεπάρκειας και κατωτερότητας που φέρει, τοποθετώντας τα στους άλλους, μέσω της υπεροψίας του και της ψευδαίσθησής του ότι υπερέχει, κατά πολύ, έναντι των άλλων. Ασκεί αμείλικτη και, συχνά, ανάρμοστη και απρόσκλητη κριτική σε αυτούς…
Οι παλιές διαδρομές δεν οδηγούν σε νέους δρόμους. — Σοφία Χατζηδημητρίου
Τα βαγόνια της σκέψης μας είναι φορτωμένα με τα βιώματα αλλά και με τις προσδοκίες μας. Είναι στο χέρι μας να ταξιδέψουμε σε αγαπημένους προορισμούς. — Σοφία Χατζηδημητρίου Photo: Σοφία Χατζηδημητρίου για την PhotoCure
Η αγάπη για τον Εαυτό πρέπει να οδηγεί στην αγάπη για τον Άλλον. Ομοίως, η αγάπη για τον Άλλον πρέπει να οδηγεί στην αγάπη για τον Εαυτό. Όπου αυτό δεν συμβαίνει, τότε, σε αυτές τις απόπειρες αγάπης παρεμβάλλονται συναισθήματα ανθρώπινα, μεν χαμηλότερου ποιοτικά ενεργειακού κραδασμού, δε τα οποία παρεμποδίζουν την ανεξάντλητη ροή της. Η Αγάπη,…
