Το Ποιόν του Ανθρώπου

Συχνότερα, τα δάκρυα είναι αναδρομικά.   — Σοφία Χατζηδημητρίου    

Αυτό που πάντα μας λείπει, στην ερωτική σχέση, δεν είναι άλλο από την απαρτίωση του δικού μας εαυτού, την οποία υπόσχεται, ως δώρο ή ελπίδα, η αρχικά εξιδανικευμένη εικόνα του Άλλου. Το έλλειμμα μάς προσανατολίζει ως προς τα κομμάτια του εαυτού μας με τα οποία χρειάζεται να συστηθούμε από την αρχή και να τα ενσωματώσουμε,…

Στην ηρεμία φωτίζεται και το πυκνότερο σκοτάδι γιατί λαμποκοπά και το ελάχιστο φως μέσα μας. — Σοφία Χατζηδημητρίου Photo: Σοφία Χατζηδημητρίου για την PhotoCure

Οι ‘φθηνοί’ δεσμοί που έχουν ως στόχο -συνειδητό ή ασυνείδητο- τον έλεγχο και τη χρηστικότητα για όσο και σε ό,τι κι αν μας εξυπηρετούν τελικά μας πληγώνουν. — Σοφία Χατζηδημητρίου   Photo: Σοφία Χατζηδημητρίου για την PhotoCure

Ο προσωπικός μας ‘δρόμος’ είναι κατεξοχήν μοναχικός.   — Σοφία Χατζηδημητρίου    

Η τρυφερότητα είναι χαρακτηριστικό των δυνατών ανθρώπων.   — Σοφία Χατζηδημητρίου