Διαδρομές
Οι παλιές διαδρομές δεν οδηγούν σε νέους δρόμους. — Σοφία Χατζηδημητρίου
Οι παλιές διαδρομές δεν οδηγούν σε νέους δρόμους. — Σοφία Χατζηδημητρίου
Όταν ήμουν μικρός μου άρεσε πολύ ο μαγικός κόσμος του τσίρκου. Ενθουσιαζόμουν όταν έβλεπα από κοντά όλα αυτά τα ζώα που ταξίδευαν μέσα στα τροχόσπιτα από την μια πόλη στην άλλη. Στην παράσταση, όλα μου φαίνονταν μαγικά και λαμπερά, αλλά η στιγμή που εμφανιζόταν ο ελέφαντας ήταν η αγαπημένη μου. Το γιγάντιο ζώο ήταν τρομερά…
Τα χείλη μου ολόγυρα στην άλω του κεριού μας. Θηλάζω την αγάπη μας. [… …] Ξημέρωσε. Είμαι στον καναπέ. Τα χείλη μου στην άκρη τους, υγρά. Το κεράκι έχει σβήσει. Άλλη μια νύχτα έφυγε. Εγώ κοιμήθηκα. Σαν το μωρό. Το δικό σου μωρό. Το, από πάντα και για πάντα, δικό σου μωρό. ****** Στο…
Ό,τι κι αν παρεμβληθεί στον γήινο δρόμο του ανθρώπου, η ψυχή δεν ξεχνά ποτέ τον προορισμό της. Ζητά και επιθυμεί διαρκώς και διακαώς το ‘σπίτι’ της, την Αγάπη, μην εγκαταλείποντας ποτέ αυτόν της τον αγώνα. Αν ο ταλαιπωρημένος, παγιδευμένος και φοβισμένος νους την εμποδίζει, εκείνη επιστρατεύει το σώμα, ως τον πιο γενναίο της σύμμαχο –…