“Κ’ επάνω εις την χιόνα έπεσε χιών. Και η χιών εστοιβάχθη, εσωρεύθη δύο πιθαμάς, εκορυφώθη. Και η χιών έγινε σινδών, σάβανον.” {μνημονεύοντας τον μέγιστο} — Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, Ο Έρωτας στα Χιόνια (απόσπασμα)
Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου, μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες. Μην την εξευτελίζεις πηαίνοντάς την, γυρίζοντας συχνά κ’ εκθέτοντάς την στων σχέσεων και των συναναστροφών την καθημερινήν ανοησία, ως που να γίνει σα…
Χριστούγεννα πέρυσι Χριστούγεννα φέτος και στο διάκενο μια πίστη καμωμένη από το τίποτα για τα πάντα. Μετέωρη ανέστια ακατανόητη• που θα την έλεγε κανείς χαϊδευτικά τουλάχιστον τρελή κι αυτό θα ήταν κάπως πιο ανακουφιστικό και συμπαθές απ’ την αλήθεια – είναι μόνη. — Σοφία Χατζηδημητρίου
Το σύμπτωμα είναι μία συνθήκη η οποία μας συνέχει• μια κόλλα, συνεκτική ουσία, που μας κρατά από το να γίνουμε χίλια κομμάτια στην συνήθη, γνώριμη και οικεία, πτωτική μας πορεία. Δύσκολα το εγκαταλείπουμε και ευκολότερα το τροποποιούμε• σπάνια, δε, πράττουμε κάτι εξ’ αυτών συνειδητά. Ενόσω το να αφεθούμε με πίστη και τόλμη στην ελεύθερη πτώση…
