Δεν ήθελα να φύγεις. Ούτε να σε κρατήσω ήθελα. Έτσι κι αλλιώς δεν υφαρπάζεται αυτό που σ’ επιλέγει.   — Σοφία Χατζηδημητρίου, Αγάπη Είναι (απόσπασμα) {Πρώτη δημοσίευση, από την υπό έκδοση Ποιητική Συλλογή, ‘Ανεπίδοτος Έρωτας’}.    

Χιονίζει και δεν είσαι εδώ. Αυτό είναι κάπως ακατανόητο• όπως ακατανόητο θα ήταν να υπάρχεις και να μην ντύνεται ο χειμώνας στα λευκά. — Σοφία Χατζηδημητρίου, Άγνωστοι Αγαπημένοι, Εκδόσεις Μελάνι.    

Είπες εδώ και χρόνια: «Κατά βάθος είμαι ζήτημα φωτός». Και τώρα ακόμη σαν ακουμπάς στις φαρδιές ωμοπλάτες του ύπνου ακόμη κι όταν σε ποντίζουν στο ναρκωμένο στήθος του πελάγου ψάχνεις γωνιές όπου το μαύρο έχει τριφτεί και δεν αντέχει αναζητάς ψηλαφητά τη λόγχη την ορισμένη να τρυπήσει την καρδιά σου για να την ανοίξει στο…

“Κ’ επάνω εις την χιόνα έπεσε χιών. Και η χιών εστοιβάχθη, εσωρεύθη δύο πιθαμάς, εκορυφώθη. Και η χιών έγινε σινδών, σάβανον.” {μνημονεύοντας τον μέγιστο} — Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, Ο Έρωτας στα Χιόνια (απόσπασμα)